حیدربابا بخش چهل وهشتم

 

خجه سلطان عمه گئدیب تبریزه

اما نه تبریز که  گلمـــــیربیزه

بالام دورون قویاخ گئداخ ائمیزه

آقا ئولدی تفاقیمیز داغیلــــدی

قویون اولان یادگئدوبن ساغیلدی

 

از قول شاعر : خانواده ما تا وقتی که در تبریز بودند عمه ی بزرگم هرچند سال یکمرتبه از ده می آمد تبریز ، بعد از مرحوم پدرم که خانواده ی ما به تهران منتقل شد هروقت می شنیدم عمه به تبریز رفته بچه های ما افسوس می خوردند که حال عمه با نبودن ما چه خواهد بود این بند شعر مامور بیان آن احساسات است .

تفسیرو تبین از علی روحی

/ 1 نظر / 18 بازدید
علی ابوالحسنی

حاج آقا روحی دستت درد نکنه مطالب ات خیلی جالب بود